ΛΕΞΗtanil
τ.1

Το φτωχό ποίημα


Γιώργος Παναγιωτίδης

Και αν με τη φτώχια του συνταχτούνε και
ποιήματα και ποιητές δεν ξέρει ο φτωχός
αυτός, στο φως δεν φαίνεται το πρόσωπό του
στην κόγχη του καλά κρυμμένος από φόβο

στου φεγγαριού σε μιαν απόκρημνη μεριά
από ντροπή γκρεμίζεται πριν φτάσει ο δρόμος
φυραίνει ο ύπνος του άστεγος και μόνος
φωλιασμένος μες στον υπνόσακο σπιτικό του

αόρατος μες στου καθημερινού την τύρβη
στο σπίτι αυτό σιμά που αφήσανε να πέσει
στον δρόμο αυτό που έχουνε πια ξεχάσει
δυσφορούν όσοι περνούν με την αποφορά του

φλυαρούν για της φτώχειας του την ατυχία,
στρέφουν το κεφάλι και φτύνουν από την άλλη
ποιήματα και ποιητές δεν ξέρει ο φτωχός
φίλος με τη φτώχεια του σαν σβήσουμε το φως.