ΛΕΞΗtanil
τ.5

Η Ιστορία της Γοργόνας


Λίζι Πουρνάρα

Δυο θεοί κυνηγούνε

τις νύμφες

τις γοργόνες -

Απόλλωνας και Ποσειδώνας.

Όμορφες γυναίκες – νύμφες, γοργόνες

Κολυμπάνε, τρέχουν, γλυστράνε απ’τα χέρια τους σαν το νερό

Πέρα απ’ τον Ατλαντικό – Εσπερίδες – ζούσαν

Η Σθενώ, η Ευρυάλη και η Γοργόνα, η μόνη θνητή

Δάφνη – κόρη του ποταμού

Έγινε δέντρο – μα δεν έχουν όλες πράσινα φύλλα στο κεφάλι.

 

Οι δυο θεοί κυνηγούνε.

Ο Ποσειδώνας είναι γρηγορότερος απ’ τον Θεό του Ήλιου.

Στο ναό της Αθηνάς νίκησε ο Ποσειδώνας

Πράσινα φύλλα.

Πράσινα φίδια στο κεφάλι της Γοργόνας.

Τα πράσινα φύλλα της Δάφνης, τα καστανά κλαδιά

Του κορμιού της αγκυλώνουν τον Θεό Ήλιο.

Μ’ άλλη ειν’ η τύχη της Γοργόνας

Μήτε κλαδιά μήτε φύλλα να προφτάσουν το κακό.

Ν’ αγκυλώσουν τον Ποσειδώνα.

 

Φίδια γίναν τα μαλλιά της Γοργόνας – διαταγή της Σοφίας.

Πέτρωσε η πυγμή της μπροστά στον Ποσειδώνα.

Τα χρυσά μάτια της καταράστηκε

Να χαρίζουν τη μονιμότητα της πέτρας.

 

Δεν έκανε παιδιά η Γοργόνα

Παρά μονάχα τα φίδια που ζούνε στα μαλλιά της

Κολυμπάνε σαν τα ψάρια, στον αέρα

Τα παιδιά του Ποσειδώνα.

 

Και σαν περάσανε τα χρόνια

Η ασπίδα του Περσέα

Έκανε πέτρα την Γοργόνα.

 

 

 

Θρύλοι για άλογα φτερωτά απ’ το αίμα

της Γοργόνας και καρπό του Ποσειδώνα.

Θαλάσσιο νέφος.

Χρυσάωρας – γιος του Ποσειδώνα

Πόθησε την Ωκεανίδα Καλλιρρόη,

Μα η Χιόνη, ειν’ αλλουνού Θεού παιδί.

 

 

 

Άκαρπη η Γοργόνα – αν πετρίσει.

Θρύλοι και Ιστορία

Ησίοδος – γραφιάς του Ποσειδώνα – Θεογονία.

 

 

 

Γελάει δυνατά η Γοργόνα.

Κειμενική γραφή.

Ποιος θα πει την Ιστορία;

 

 

 

 

Πέτρωσε στ’ αλήθεια η Γοργόνα;

Ή κύλησε το αίμα;

Έγραψε την Ιστορία η Γοργόνα;

Ή ο Ποσειδώνας;

Ποιανού είναι η γραφή;

 

 

 

 

Την ελευθέρωσε η Ιστορία,

Την έκανε Μέδουσα

Που τσιμπάει στις Αυγουστιάτικες θάλασσες μαζί με τα νερόφιδα,

  • τα παιδιά του Ποσειδώνα.

 

 

 

 

 

Άσπρη μελάνη της Γοργόνας

Να ξαναπεί το παραμύθι απ’ την αρχή.

Με κόπο γράφει,

Κάθε γράμμα και μια μέρα.

Την πρόλαβε όμως ο Περσέας.

Διαταγή του Ποσειδώνα