ΛΕΞΗtanil
τ.4

Μνήμη Αλέξανδρου Ντερπούλη


Λεξητανίλ

Το Σάββατο 20 Μαΐου πραγματοποιήθηκε μουσική εκδήλωση μελοποιημένης ποίησης στον φιλόξενο χώρο της Οδού Ονείρου, στη Φλώρινα, με τίτλο "Την πόρτα ανοίγω το βράδυ". Η εκδήλωση, όπως και το προκείμενο τεύχος, αφιερώθηκαν στη μνήμη του συμφοιτητή μας Αλέξανδρου Ντερπούλη, ο οποίος "έφυγε" τόσο αναπάντεχα αφήνοντας όμως πίσω του, ως παρακαταθήκη, το συγγραφικό έργο του. 

Ο συμφοιτητής του Γιώργος Παναγιωτίδης αναφέρθηκε στην έναρξη της βραδιάς με ιδιαίτερη θέρμη στην προσφορά του Αλέξανδρου. Πρόσωπο αγαπητό στο περιβάλλον του μεταπτυχιακού μας, ενεργό και δραστήριο, αφήνει ένα μικρό, δικό του στίγμα στο γίγνεσθαι της Δημιουργικής Γραφής. Ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία παρατίθεται εδώ:
   
Αλέξανδρε -δεν ξέρω τι τεχνολογία έχετε στην παράδεισο- αλλά ξέρω πως με κάποιο τρόπο με άκουσες σήμερα. Στη Φλώρινα, στη βραδιά μελοποιημένης ποίησης που θα αφιερώσω σε σένα, έχω την ευλογία να μιλήσω για τον Αλέξανδρο Ντερπούλη, συγγραφέα, θεατρικό συγγραφέα, δάσκαλο Δημιουργικής Γραφής, φίλο, συνοδοιπόρο. Και με κάποιο τρόπο μαγικό βρέθηκε, στο γραφείο του Τριαντάφυλλου, το πρώτο τεύχος του λεξηtanil και το άνοιξα τυχαία στη σελίδα με το κείμενό σου, εκείνο που μας υπόσχεσαι πως εσύ μπορείς να πεθαίνεις και να επιστρέφεις από τον θάνατο. Αλέξανδρε, αν συγκινηθώ καθώς θα λέω για σένα να με συγχωρέσεις, ξέρω πόσο αγαπούσες τη χαρά της ζωής...