ΛΕΞΗtanil
τ.3

Δήμητρα Σιούκα


Άλλη μια φορά

Όταν τελικά ξαναβρεθήκαμε
δεν θυμόμουν το όνομά του
οι τσέπες μου είχαν τρυπήσει
οι βώλοι μου είχαν χαθεί
κοιτούσα μπροστά
κι έβλεπα μόνο πίσω μου
μα το όνομά του το είχε πάρει ο δρόμος.
Εσύ είσαι;
Τον ρώτησα.
Σάστισε, σαν να μην ήξερε τη σωστή απάντηση
και μετά απάντησε
σα να κουράστηκε να την ψάχνει:
Ναι.
Δε μιλήσαμε για ώρα μονάχα βαδίσαμε
παράλληλα με τα μεγάλα φώτα
ανάμεσα σε αναποδογυρισμένους βελούδινους καναπέδες
και τσακισμένες τηλεοράσεις.
Κάποτε φτάσαμε στην άκρη.
Είπα: Δε θυμάμαι το όνομά σου.
Είπε: Δεν κουράστηκες να ψάχνεις τα ίδια ντουλάπια;
Δεν έχω άλλα.