ΛΕΞΗtanil
τ.2

Γεωργία Μακρογιώργου


Για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη

Φλεβάρη τα τσακάλια που αλυχτούσαν
πάνω από σώμα και καρδιά σφαγμένη
Φλεβάρη, αμυγδαλιές που αντηχούσαν
ένα γιατί, ώς και τ’ αηδόνι να σωπαίνει.

Το Μάρτη έφτασες με του ροδιού το σπόρο
εκεί στον ήλιο, στης βροχής το χάδι
Του Μάρτη το γιατί έπλεξε δώρο-κραυγή
που ακούσανε και οι ψυχές του Άδη.

Φωτιά ας γίνουν τα γιατί της σιωπής
φωτιά ματιών που βλέπουν κι άλλα αστέρια
κι αηδόνια στα τραγούδια τους να πουν
κατάρα σ’ όσους οδηγούν μαχαίρια.


Στου μίσους τα μισά

Εκεί στου μίσους τα μισά
Με όπλα παίζουν τα παιδιά

Μάτι κακό τα είδε - φέρε λάδι και νερό να τα ξεματιάσεις

Σύννεφα πυροβολούνε
Τα φτερά τους πελεκούνε

Ένα-δυο τρία-τέσσερα-χίλια δεκατέσσερα τρύπια μάτια κοιτούν
όμως εσύ μην ξεχνάς
τα χρώματα τ’ ουράνιου τόξου
να κοιτάς

Με σώματα που λύγισαν
Με ψυχούλες που θρήνησαν
Ανάστατη η άνοιξη.

Παπαρούνες κόβω και φτιάχνω παπαρουνοκούκλες
μήπως και παίξουν τα παιδιά.