ΛΕΞΗtanil
τ.1

Οπισθόφυλλο: Ε.συ


Γιώργος Σπυράκης


Είναι φορές που στην απόφαση δεν υπάρχει εναλλακτική. Όταν γύρισα απ’ το ταξίδι στην Κούβα, το μυθιστόρημα ήταν ολοκληρωμένο. Ούτε το νησί, ούτε το κείμενο μου επέτρεπε να γράψω κάτι παραπάνω. Μάζεψα τις σελίδες μου, έστειλα το αρχείο στο ατελιέ της εκδοτικής και έκλεισα τα μάτια… Ταξίδεψα και πάλι απ’ την αρχή, με τον νου αλλά και τους ήρωες του βιβλίου να γίνονται ένα με την αλήθεια μου. Εκεί με βρήκαν –ή καλύτερα με ξαναβρήκαν– και ήμουν πλέον σίγουρος ότι αυτό το ψυχολογικό θρίλερ κρύβει στιγμές αγωνίας, παιχνίδια του νου, αλλά και έκφραση αγάπης και συναισθημάτων ζωής χωρίς όρια. Έτσι ακριβώς είναι όλα ανάμεσα στις αράδες του, χωρίς όρια και με μια έντονη νότα φοβικού ρεαλισμού για πρώτη φορά σε μυθιστόρημα. Το προηγούμενο βιβλίο μου με τίτλο «Μικρές Φοβίες» είχε αποκτήσει μια συνέχεια στις λογοτεχνικές φοβίες.

*
«Όλοι έχουμε τουλάχιστον μια κόρη», είναι τα πρώτα λόγια του απαγωγέα στη μητέρα σας. Οι διαπραγματεύσεις θα καθορίσουν απρόσμενα τις εξελίξεις και ο απαγωγέας θα ασχοληθεί μαζί σου εξαντλώντας τα όρια της βίαιης φαντασίας. Οι στιγμές κυλούν μες στην αγωνία για όλους και σε βρίσκουν ακινητοποιημένη σε μια καρέκλα, με λίγο φως κι έναν πάγκο γεμάτο εργαλεία που προκαλούν πόνο.

«Για κάθε δεύτερο χτύπημα του τηλεφώνου, η κόρη σου θα χάνει κι από ένα δαχτυλάκι».

Όλα μοιάζουν με αδιέξοδο, μέχρι που το δικό σας μυστικό θα ξυπνήσει την αδερφή σου από έναν ονειρικό εφιάλτη και θα κάνει τα πάντα για να σε βρει· ακόμα κι αν χρειαστεί να λερώσει τα δάχτυλά της με αίμα.

Έτσι συνήθως κάνουν οι δίδυμες. Τα δικά τους.


Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Libron Eκδοτική