ΛΕΞΗtanil
τ.1

Οχτώ ποιήματα για τον Μίμη Σουλιώτη


Αγγελική Πεχλιβάνη

Νότιο πνεύμα

Στην κεντρική Ευρώπη
όπου διαβιώ εδώ και μήνες
μόνος και εντοιχισμένος
συχνά τον σκέφτομαι
τον Δάσκαλο και Ποιητή
Μ. Σουλιώτη
και πεθυμώ
όσο το τίποτα
το τσίπουρο το άνευ
το τσίπουρο το Άλεφ
το βορειοδυτικό.


Ο στίχος

Θα τον στοιχίσω με το σήμερα
το αίφνης
δεν θα’ ναι νερωμένος
-το χιόνι μου θα’ ναι βαρύ
από τριπλή απόσταξη-
θα ’χει προσήλωση
θα ’χει συντεταγμένες
και θα φωνάζει
σαν ανέκαθεν
μέσα στη βόρεια πόλη.


Ποίημα για τον Μ. Σ.

Φορούσε το κίτρινο σακάκι
και τα παπούτσια clarks.
Λιγνός, αχνός απ’ την ομίχλη
κι άφιλτρος.
Έρχεται προς το μέρος μου
λαλώντας λατινοσλαβικά:
«
Νox est perpetua να ρίβερο»
και στο καπάκι
«ακόμα γράφεις μηρυκάζοντας συναίσθημα
σαν τους αραιωμένους νότιους;»
«Η αγάπη είναι βαθύτερη απ’ το συναίσθημα»
λέει με έμφαση και πεποίθηση.
Στρέφεται βορειοδυτικά
χώνεται στο τοπίο
βέβαιος ότι αφήνει πίσω του
αθάνατη
τη γνώ
μη του.


Fair play

Ήμουν στο τέρμα φανερός τερματοφύλακας
Ξένος εγώ δεν ήξερα τον ήλιο στο Αλγέρι
Με τύφλωσε το φως το μέλαν και καυτό
Δεν πρόλαβα δεν αποσόβησα τα γκολ των επιθετικών
Και τώρα αυτοί πανηγυρίζουν πάνω απ’ το κουφάρι μου
Στο πράσινο γρασίδι.


Ποιητική πρόζα για τον Μ.Σ.

Υψώνεται ευάερος καπνός στις μύτες των ποδιών του (φοράει μαύρα στη ζωή, λέει πως τον κομψεύουν). Αρχίζει να στοιχειοθετεί με προσοχή πάνω στο συνθετήριο. Πρώτα βάζει τη Φλώρινα, την κάνει να χιονίζει. Μετά, κάτω αριστερά, κάποιους βαρύτονους να πίνουν χαρχαλεύοντας εμφύλιες ιστορίες. Τότε φυσάει και έρχονται χρόνια και ιαχές από το ματς του Ηρακλή (πάλι ισοφαρίστηκε στο ενενηκοστό λεπτό). Στο κέντρο καρφώνει τη στιγμή ώστε να διαρκεί και γύρω της λέξεις που θα αμυνθούν σε όλες τις επελάσεις. Τις ταχταρίζει, τους γλυκομιλεί λογάκια μελωμένα μάι μπιλόβντ, πόσο άμο βος, σέρβους βόστερ φιντέλις. Τέλος νεύει από απέναντι να’ ρθει η ωραία Ελένη με τα κουτσούβελά τους, την πιάνει αγκαζέ και χώνονται όλοι αγκαλιά στην άκρη του σελιδοθέτη. Περνάνε χρόνια ξηρικά και αρδεύσιμα. Ώσπου μια μέρα ξαφνικά αυτός ευήλια στάχτη αρχίζει να πετά φωτίζοντας για πάντα τη σελίδα.


Ποδοσφαιρικόν

Θα σου χορέψω tango 
όπως ο Μέσι
από τη σέντρα ως τα
goalpost
και τούμπαλιν
κάτω από τις νικηφόρες
ιαχές του χρόνου
που περνά και χάνεται
θα φυσά δροσερό αεράκι
και θα' ναι όλα τρυφερά 
και αθώα
και όλα τα σ'αγαπώ μου
άθλιε ρέφερι 
οφσάιντ.


Μουντιάλ 2014
(Ή λυπάμαι δάσκαλε που σε στεναχωρώ)

Όταν όλα τα άστρα θα έχουν σβήσει
και η θάλασσα θα έχει στερέψει
και τίποτα δε θα έχει μείνει πια
ακόμα και οι στίχοι μου για σένα
θα έχουν γίνει στάχτη
θα υπάρχει
κάτι
μόνο
Η Γερμανία
του Νόιερ.


Euro 2016

Oι νεκροί είναι καλύτεροι
και περισσότεροι 
από τους ζωντανούς.
Θα νικήσουν.